Zofia Sara Syrkin-Binsztejnowa
Biografia
Zofia Sara Syrkin-Binsztejnowa urodziła się 15 grudnia 1891 roku w Bielsku Podlaskim. Jej ojciec, Szolom Syrkin, był kupcem. Ukończyła gimnazjum w Białymstoku, a następnie, ze względu na ograniczenia dla kobiet w carskiej Rosji, rozpoczęła naukę na prywatnych Wyższych Kursach Kobiecych w Kijowie. W 1915 roku zdała egzaminy końcowe na Cesarskim Uniwersytecie Kijowskim i otrzymała dyplom lekarski.
Po ukończeniu edukacji pracowała w Moskwie, a po rewolucji 1917 roku wróciła do Kijowa. W 1918 roku przeniosła się do Warszawy. W okresie międzywojennym była aktywną działaczką społeczną i lekarką. W latach 1920-1921 odegrała kluczową rolę w zwalczaniu epidemii tyfusu w Zachodniej Galicji, organizując akcje sanitarne i edukacyjne. Była jedną z inicjatorek utworzenia Towarzystwa Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej w Polsce (TOZ) i w latach 1922-1925 pełniła funkcję jego dyrektora zarządzającego.
W czasie II wojny światowej, po utworzeniu getta warszawskiego, współpracowała z TOZ i Żydowską Samopomocą Społeczną. Od stycznia 1941 roku kierowała Wydziałem Zdrowia Judenratu, koncentrując się na walce z epidemią tyfusu. W sierpniu 1941 roku została obarczona winą za nieudaną akcję odwszawiania na ul. Krochmalnej i zwolniona ze stanowiska. Prawdopodobnie nadal działała w organizacjach społecznych.
Zginęła 18 stycznia 1943 roku podczas akcji styczniowej w getcie warszawskim. Istnieją relacje, że wraz z innymi lekarzami została wywieziona, a na Umschlagplatzu lub w pociągu do Treblinki popełniła samobójstwo, zażywając truciznę.