Wacław Fabierkiewicz

Polityk, publicysta, ekonomista
26.01.1891 06.09.1967 Bielsk Podlaski

Biografia

Wacław Fabierkiewicz urodził się 26 stycznia 1891 roku w Bielsku Podlaskim. Był synem farmaceuty Jana Fabierkiewicza i Heleny z domu Jabłońskiej. Po ukończeniu szkoły realnej w Białymstoku, gdzie działał w Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej „Filarecja”, rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Instytutu Politechnicznego w Petersburgu. Z uczelni tej został relegowany za udział w proteście przeciwko wprowadzeniu kary śmierci. Naukę kontynuował na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej.

Podczas I wojny światowej zaangażował się w działalność niepodległościową. Był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie pełnił funkcję zastępcy komendanta w Lublinie, a także członkiem Oddziału Lotnego Wojsk Polskich. Należał do Związku Walki Czynnej, Związku Strzeleckiego oraz Polskiej Partii Socjalistycznej. Współorganizował Pogotowie Bojowe PPS, uczestnicząc w akcjach wymierzonych przeciwko Niemcom, m.in. pod Radzyminem. W latach 1916-1918 współpracował z Biurem Pracy Społecznej i przewodniczył Radzie Związków Zawodowych w Lublinie.

Po odzyskaniu niepodległości pracował w Ministerstwie Aprowizacji, Ministerstwie Przemysłu i Handlu, Ministerstwie Skarbu oraz Głównym Urzędzie Statystycznym. W latach 1929-1933 był dyrektorem Departamentu Ceł w Ministerstwie Skarbu, a następnie dyrektorem biura ekonomicznego w Zarządzie Miejskim Warszawy. W 1937 roku przewodniczył Państwowej Radzie Ubezpieczeń i kierował Państwowym Urzędem Kontroli Ubezpieczeń. W latach 1930-1931 sprawował mandat posła na Sejm RP III kadencji z ramienia Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Wykładał ekonomię polityczną na łódzkim oddziale Wolnej Wszechnicy Polskiej.

Podczas II wojny światowej działał w Radzie Głównej Opiekuńczej i Stołecznym Komitecie Samopomocy Społecznej, uczestniczył też w tajnym nauczaniu. Schwytany w łapance, uciekł z transportu do obozu koncentracyjnego na Majdanku. Po wojnie został profesorem nadzwyczajnym ekonomii politycznej na Uniwersytecie Łódzkim, skąd usunięto go w 1948 roku. W latach 50. pracował w Instytucie Włókiennictwa w Łodzi, a od 1958 ponownie na Uniwersytecie Łódzkim. Był członkiem Łódzkiego Towarzystwa Naukowego i prezesem oddziału łódzkiego Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego.

Autor licznych publikacji z dziedziny ekonomii i polityki gospodarczej, publikował m.in. w „Kurierze Porannym”, „Przeglądzie Gospodarczym” i „Robotniku”. Zmarł 6 września 1967 roku w Łodzi i spoczywa na cmentarzu św. Rocha na Radogoszczu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Poseł na Sejm RP III kadencji (1930-1931)
Profesor Uniwersytetu Łódzkiego
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1931)
Krzyż Niepodległości (1932)
Krzyż Walecznych

Ciekawostki

Uciekł z transportu do obozu koncentracyjnego na Majdanku po schwytaniu w łapance.
Za działalność w Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej został relegowany z uczelni w Petersburgu.

Udostępnij